“Vrienden voor het leven”

Het is twee uur ‘ s nachts en ik kan niet slapen. Ik heb ruzie gehad met mijn beste vriendin. We waren samen in de bijenkorf op de make-up afdeling. Mijn vriendin zag daar een mooie lipstick die zij erg graag wilde hebben. Helaas had ze niet genoeg geld bij zich en vroeg mij om het te pakken, zonder te betalen. Niemand zou het merken beweerde ze. Toen ik aangaf dat ik dat niet durfde, bleef ze me pushen en zeggen dat ik het wel zou kunnen. “ Kijk hoe druk het is, de verkoopster merkt jou niet eens op. Doe nou!” zei ze. Ik geloofde haar en pakte de lipstick die zij zo graag wou. Ik keek om me heen en merkte dat de verkoopster indringend naar me keek en naar me toe kwam lopen. Ze vroeg vervolgens of ze me ergens mee kon helpen. Het zweet brak me aan alle kanten uit. Mijn vriendin zei zachtjes tegen mij “ niet laten merken dat je zenuwachtig bent, zeg tegen de verkoopster dat je even rond kijkt. De verkoopster zei vervolgens dat als ik  de lipstick wil uitproberen ik beter een van  de testers kon pakken. Daarbij wees zij naar de plek waar ik deze kon vinden en verder gaf ze aan dat wanneer ik mijn keuze had gemaakt ze me graag verder zou willen helpen. Ik snuffelde wat rond en na een tijdje kwam ze weer terug en vroeg ze me of ik naar een speciale kleur opzoek was. Ik vertelde haar dat ik een lipstick wilde hebben voor mijn vriendin. “Oh en van wat voor kleuren houd je vriendin? Wilt ze een oranje kleur? Of houdt zij meer van roze? ” vroeg ze me. “uhm geen idee” antwoorde ik. “Jammer dat je je vriendin niet mee hebt genomen” zei ze. Ik stond net op het punt om tegen de verkoopster te zeggen dat mijn vriendin wel mee was maar voordat ik dit kon doen fluisterde mijn vriendin zacht “ Niemand vertellen dat ik hier ben.” Ik knikte, zei bedankt tegen de verkoopster en ging weer weg.

Toen ik eenmaal thuis was kreeg ik ruzie met mijn vriendin. Ze was boos omdat ik de lipstick niet voor haar wou mee had genomen, een echte vriendin zou dat doen vertelde ze me. Ik had haar teleurgesteld. Na het drinken van een kopje thee besluit ik maar naar bed te gaan. Helaas is mijn vriendin er nu niet om het goed te maken. Ik wil dat het weer goed komt tussen ons en wel zo snel mogelijk.

De volgende dag besluit ik om helemaal alleen terug te gaan naar de bijenkorf. Dit keer is het helaas wat minder druk. Ik pak de lipstick en bekijk het even heel aandachtig. Ook kijk ik om me heen of er mensen naar me kijken, maar zoals altijd val ik niet echt op. Ik doe mijn tas open en pak mijn portemonnee en ondertussen laat ik de lipstick zo snel en onopvallend mogelijk in mijn tas vallen. Ik kijk nog even rond en doe alsof ik niks heb gevonden en alsof er niets gebeurd is.

Daarna ging alles vrij snel, ik liep naar de uitgang en het leek alsof een man mij de hele tijd in de gaten hield. Net toen ik naar buiten wou gaan, ging het alarm. Het eerste wat me te binnen schoot was; “wie zet er nou een alarm op een lipstick?!” Iedereen maar dan ook iedereen keek naar me, voor het eerst,  maar ik was er niet echt blij mee. Een grote man in een zwart pak kwam naar me toe en vroeg of hij mocht kijken in mijn tas. Met tranen in mijn ogen en een tomaatrood hoofd gaf ik mijn tas. De man keek erin en pakte de lipstick, keek mij aan en schudde zijn hoofd. Hij vroeg of ik de bon had en vol schaamte stond ik daar en de tranen begonnen over mijn wangen te rollen. Ik schudde nee en de man zuchtte.

Een paar minuten later zat ik in een verhoorkamertje. De man vertelde mij dat mijn ouders onderweg waren. Het enige waar ik aan kon denken was dat mijn vader me zou vermoorden en ik  een lange preek zou krijgen van mijn moeder. Ik voelde me verschrikkelijk eenzaam en ik vond het verschrikkelijk dat ik was betrapt. Op dat moment wou ik dat mijn beste vriendin hier zou zijn. Zij was er immers altijd op de momenten dat ik het moeilijk had.

Ik bedacht in eens dat het niet lang meer zou duren voordat mijn ouders hier zouden zijn, maar ik had serieus geen idee wat ik ze zou moeten gaan vertellen. Maar net op het moment dat ik eigenlijk in tranen wilde uitbarsten was mijn vriendin er. Ze zei dat wat er ook gebeurde, ik niet mocht verraden dat het haar idee was om de lipstick te stelen. Mijn ouders zouden om die rede onze vriendschap niet waarderen en mij de vriendschap met haar verbieden.

Net op het moment dat ik aan haar wilde vragen wat ik dan zou moeten zeggen, kwamen mijn ouders de kamer binnen.

Mijn moeders ogen  waren vol tranen en mijn vader begon gelijk te schreeuwen hoe ik het in mijn hoofd haalde om andermans spullen te stelen. Ik wilde het liefst tegen hen zeggen dat ik dit had gedaan omdat ik mijn beste en enige vriendin niet wilde teleurstellen en het weer wou goed maken met haar. Maar ik herinnerde me de woorden van mijn vriendin. “Wat je ook doet, vertel niet aan je ouders dat het mijn idee was om de lipstick te stelen”. Iets in me zei dat ik dat dan ook niet moest doen. We waren immers beste vriendinnen. Maar waar was mijn vriendin nu dat ik haar heel erg nodig had? Waarom kwam ze en verdween ze wanneer zij maar kon? En waarom wil zij dat niemand weet van haar bestaan of onze vriendschap?

Gemaakt door: Amber Koning

Advertenties

Van stijldansen tot twerken

Stel je voor je bent 16 jaar en elke donderdagavond ga je naar de dansschool om de juiste pasjes van het stijldansen onder de knie te krijgen. Zodra het weekend werd, was je te vinden in de discotheek en danste je leuk op de discomuziek. De jeugd van tegenwoordig ziet dit nu heel anders, de meeste 16 jarige tieners gaan al naar clubs of huisfeesten waar ze drinken, roken en los gaan op verschillende soorten muziekgenres. Vervolgens komen ze komen laat thuis en worden wakker met een kater.

Om er achter te komen of er verschillen zijn tussen een tiener van nu en vroeger en om welke verschillen het dan gaat, wordt er een interview afgenomen bij een vrouw die zelf tiener was in de periode van 1975 t/m 1985. Nu is zij 51 jaar en heeft zij twee kinderen die beiden nu tiener zijn. Zij kan hierdoor goed de vergelijking maken tussen een tiener van nu en vroeger.

Een van de verschillen die zij aangeeft zijn de tijdsbestedingen. De meeste tieners van nu zitten 24 uur op allerlei socialmedia’s waar ze elkaar ook op ontmoeten en spreken. Vroeger belde je elkaar op en sprak je met elkaar af in bijvoorbeeld een buurthuis of bij elkaar thuis. Het uitgaan van vroeger bestond uit naar de disco gaan en wanneer je 21 jaar of ouder was gingen een aantal van hen naar de bar. Tegenwoordig worden er allerlei houseparty’ s bezocht waarbij er ook vaak wordt geëxperimenteerd met allerlei drank en pilletjes. De manier waarop wordt gedanst verschilt ook. Zo zie je nu meisjes heel uitdagend dansen, het zogenaamde twerken, en zijn de jongens met veel aandacht op zoek naar een meisje om te “fixen”.

Nu horen tieners steeds vaker dat ze brutaal zijn. Wie kent niet de opmerking van zijn ouders dat wanneer zij op die toon tegen hun ouders hadden gesproken er dan wat “zwaaide”.

Door de jaren heen is er van alles veranderd. Zo ook de manier hoe tieners met volwassen mensen omgaan. Vroeger hadden tieners/kinderen veel meer respect voor hun ouders of gewoon voor volwassenen. Je durfte gewoon geen grote mond op te zetten tegen een volwassene. Tegenwoordig tonen de tieners/kinderen minder respect voor ouderen.

Ook hielp ik mijn moeder altijd met het huishouden. Ik deed de was, ik kookte en zorgde voor mijn zusjes. De jeugd van nu denkt maar dat hun huis een hotel is en dat hun ouders alles maar voor ze doen. Als ik aan een van mijn kinderen vraag om me te helpen en ze doen het ook echt daadwerkelijk vind ik het eerder bijzonder dan dat ze dit niet doen. Vroeger was dit juist andersom.

Ik ben benieuwd hoe dit in de toekomst eraan toe gaat, of kinderen zich dan nog meer gaan “misdragen” of juist meer hun ouders gaan gehoorzamen en met wat meer respect met oudere omgaan. Of ze dan nog steeds “twerken” in clubs of juist weer een hele andere dansstijl.  Dit alles ligt natuurlijk ook aan de opvoeding zelf en aan de mensen om je heen waardoor je beïnvloed word maar over het algemeen is de jeugd van nu heel anders dan vroeger en misschien over 10 a 20 jaar nog meer veranderd.

 

downloadschermafbeelding-2014-11-29-om-19-51-01

Gemaakt door: Amber Koning

Eenheidsworsten

Het is zaterdagavond, de kratten bier en sterke drank staan al op tafel en het feest kan beginnen.

Wanneer je 13 jaar bent en in Volendam woont beginnen voor de meesten de eerste tienerbijeenkomsten waarbij gedronken wordt. De zogenaamde ‘ zitjes’. Tijdens deze zitjes wordt er veel gedronken en vaak geluisterd naar muziek van de lokale bekendheden zoals Jan Smit, Nick en Simon en niet te vergeten de 3j’s. Dit zijn de woorden van meisje S. die zelf opgroeit in Volendam en   graag anoniem wilt blijven.

In een interview met S. probeert zij mij duidelijk te maken waarom de meeste Volendamse tieners op elkaar lijken. Waarom ze voor de buitenwereld als  ‘ eenheidsworsten’ worden gezien.  Ze geeft aan dat in Volendam iedereen het zelfde of beter dan de ander wilt zijn.  ‘Ze dragen het liefst dezelfde kleren, vooral merkkleding is populair’ .

Als tiener in Volendam wil je niet anders zijn dan de rest. Je wilt graag bij een vriendenploeg horen. ‘Niemand wilt er in het weekend alleen thuis op de bank voor de buis zitten. Uitgaan doe je samen met je vrienden of vriendinnen’.

De vrienden waarmee S. op de basisschool zat, zijn haar vaste vrienden geworden. Dit geldt voor de meeste tieners in Volendam. Deze vrienden bepalen met wie je omgaat, wat je aanhebt en wat je doet. Zij gaan er vanuit dat je zitjes  geeft, hun uitnodigt, hun zitjes bijwoont en ook meedrinkt.

Naast de zitjes heb je ook nog een bekend fenomeen ‘de Volendamse kermis’

S gaat, net als elk andere tiener in Volendam, elk jaar samen met haar vriendinnenploeg eerst ‘voorzitten’. Dat houdt in dat ze weer met zijn allen samen komen, veel drinken en daarna de kermis dronken overgaan en vervolgens naar de bar om verder te drinken. Als Volendamse tiener wordt er van je verwacht dat je op deze manier de Volendamse Kermis viert en doorkomt. De kermis duurt van vrijdag t/m maandag.

Dat het klopt dat er kinderen van 13 al naar de bar gaan, blijkt uit de Nieuwjaarsbrand in 2001. Hierbij kwamen een aantal tieners om en raakten een aantal gewond. Men was destijds verbaast dat er onder de slachtoffers ook kinderen waren van 13 jaar en ouder.

Zelf woon ik ook al mijn hele leven in Volendam en viel het mij ook al op dat de meeste Volendamse tieners graag op elkaar lijken. Het is zelfs zo dat zodra je er anders uitziet, je door een aantal van hen buitengesloten wordt. Mijn verklaring hiervoor was dat ze elkaar graag nadoen en niet graag anders willen zijn dan een ander. Uit mijn interview met S. blijkt dat mijn verklaring niet ver van de verklaring van S. zit.

De ‘ eenheidsworsten cultuur’ wordt eigenlijk veroorzaakt door de vrienden waarmee je omgaat.

19284766

Gemaakt door: Amber Koning

Songwriting 101

Als je een muziekinstrument bespeeld, is er een grote kans dat je hier ook verder in wilt gaan. Je eigen muziek maken en schrijven, en via de muziek laten zien wie jij bent. Liedjes schrijven lijkt complex, maar met deze tips sta je binnen no time in paradiso!

Read More

Uncommon Music

Ken je die momenten dat je echt geen muziek meer hebt om ter luisteren, omdat jou smaak niet helemaal overeen komt met wat iedereen luistert? Ik als Indie en Rock lover heb daar vaak genoeg last van. Ik spendeer heel veel vrije uurtjes aan het vinden van nieuwe muziek, die ik nog niet ken. Hier een lijstje met parels van artiesten, die je niet kent.

Read More